MİM HARFİ

Düşündüren kelimeler...

Muhabbet, sevgi, merhamet... İşte en büyük sır; sevgi. Kainatta her şey sevgiyle birbirine bağlı, aşkla kuşatılmış her mekan.

 Şairler aşkı anlatmış, yazarlar aşkı yazmış, ressamlar aşkı çizmiş. Ser verilmiş ama bu sır hep kalmış. Devran dönmüş, çark çarkmış, sevgi hep yaşamış, eskimemiş. Medeniyetler bunun için var olmuş. Gaye hep sevmek ve hoş görmek olmuş.

 Sözlü kanunların en kıymetlisi sevgi olmuş. Ah ilahî... Yaradılanı sev, Yaradandan ötürü. Sev ki gör Allah (C.C.) neler yaratmış. Kudretin ve azametin; zarifliğine ve latifliğine hayran ol, hayret et.

 İçten dışa, dıştan içe her katman ve her yörüngede, iğne ucu kadar bile boşluk kalmayacak şekilde O (C.C.) var. Muhabbetle insanı yarattı, insanı kendine muhatab kıldı ve ahdini aldı. Onu eşref-i mahlûk olarak halk etti ve ahsen-i  takvime yükseltmeyi diledi. Hepsi sevgi bağı ile oldu.

 İlk yaratılan ruh muhabbetle Hazreti Muhammed (s.a.v.) oldu. Yüz nurundan birini ayırdı ve bütün kâinatı yarattı. Ol dedi, oldu. (Yâsîn Suresi, 82. Ayet) 

Muhabbetten Muhammed oldu hâsıl,

Muhammedsiz muhabbetten ne hâsıl?

 Hazreti Musa (a.s.) Allah (C.C.) ile konuştu, Kelîmullah oldu. Hazreti İbrahim (a.s.) Allah'ı dost edindi, Halilullah oldu. Hazreti Muhammed (s.a.v.)  Allah'ın (C.C.) sevgilisi, sevgi muhatabı oldu, Habibullah oldu. O ve sevgi sayesinde gül ile bülbül doğdu.

 Allah'ın (C.C.) birliği aynaya yansıdı ve muhabbetle Muhammed oldu. Ahadiyet -teklik- kesret -çokluk- oldu. Kesret, vahdette -teklik- hayat buldu. Hepimizin bildiği İhlas-ı Şerif'te; 'Gul hûvallahû ahad; De ki: Allah birdir.'(İhlâs Suresi, 1. Ayet) deki Ahad'e, muhabbetin 'mim'i yansıdı, Ahad iken AhMed oldu.

 'Vema ersalnâke illâ rahmetellil âlemin.' Biz seni âlemlere rahmet olarak gönderdik.(Enbiyâ Suresi, 107. Ayet) Rahmete 'mim' yansıdı, merhamet oldu. Efendimiz (s.a.v.) bize sevgiyi ve güzel ahlakı öğretti. Merhamet ve sevgiyle medeniyet inşa etti. Merhametini kaybeden insanlığını kaybeder.

'Mim' harfi muhabbetle, Ahad'e yansıdı, Ahmed oldu. Peki, Medeniyet kelimesinden 'mim' harfi kalkarsa ne olur?

 Me-deniyet, deniyet olur. Deniyetin kelime manası alçaklık, zalimlik demektir. Evet; işte bu da 'mim'in sırrı.

 Allah (C.C.) -hâşâ- yok diyen merhametsize, merhamet eden Allah'tır (C.C.). Merhamet edip, onu yaşatan ve belki tevbe eder de doğru istikamete yönelir diye bekleten Allah'tır (C.C.).

 İnsanlar ne kadar az düşünüyorlar. Medeniyet kurmak adına Allah'a karşı geliyorlar. Gökyüzünü bodurum edinmiş insanlar. Onların kurduğu medeniyette; körlerle sağırlar birbirini ağırlar. İnşası tamamlanmış, temeli sevgi olan bir bina varken başlarına buyruk davranıyorlar.

 Hainlikle kurmak ve zalimlikle geliştirmek istedikleri medeniyeti getirmek adına, yaptıkları zulümler, katlettikleri canlar düpedüz deniyettir. Onlar karşı geldi ve küfrettiler.

 Allah'ın (C.C.) sevgiyle muhatab kıldığı insanı hakir gördüler, horladılar. Onlar hesap günü, mahkeme-i kübrada, ilahi adalet karşısında aklanacaklarını mı sanıyorlar? Ne aklanacaklar, ne paklanacaklar... Onlar hak ettikleri ceza ile parçalanacaklar. 

 Uykularından kalktıkları zaman çok geç olacak. Çünkü onlar sevgi dolu, umut, ümit dolu kalpleri parçalıyorlar. Medeniyet ambalajıyla paket ediyorlar. Yaptıkları deniyetin hükmü yakındır. Cezasız kalmaz.

 Şairin; 'Artık sevgi yok mu der, çaresizce kalpler?' dediği gibi, umut dolu kalplerimizi, kin, hırs, intikam, düşmanlıkla kirletmeden Hakk'ı tutup kaldıracağız, kaldıracağız ki çaresiz düşmeyelim.

 Bize düşen muhabbetle, Hazreti Muhammed (s.a.v.)'in yolundan gitmek ve merhametimizi kaybetmeden, bu medeniyetin kıyamet gününe kadar bayrağını dalgalandırmaktır.

 İşte sözlüğün en kalın yeri 'm' -'mim'- harfi kısmında gizli olan büyük sır…